بویلرهای لوله آب ممکن است گردش طبیعی داشته باشند، جایی که گردش آب بین یک درام بخار در بالا و یک درام گل در پایین به دلیل اختلاف چگالی رخ می دهد. در دیگ های با گردش اجباری، یک پمپ گردش آب را فراهم می کند. این کنترل مثبت تری از الگوی گردش نسبت به کنترلی که صرفاً توسط اختلاف چگالی ایجاد می شود، می دهد. این مهم است اگر دیگ بخار در محدوده وسیعی از ظرفیت کار کند.
دیگ های لوله آب معمولاً در تاسیسات برق و سایت های تولیدی بزرگ که در آن نیاز به ظرفیت زیاد و/یا بخار فشار بالا است استفاده می شود. بیشتر بویلرهای لوله آب در محل ساخته می شوند، اگرچه واحدهای کوچکتر "بسته بندی" در دسترس هستند.
در حالی که بویلرهای لوله آتش و لوله آب رایج ترین انواع هستند، به خصوص در مواردی که ظرفیت بخار بالا مورد نیاز است، طرح های دیگری نیز وجود دارد.
طراحی اصلی این است که آب تغذیه به سیم پیچ های منفرد یا چندگانه ای که در اطراف یک مشعل چیده شده اند پمپ شود. گرمای ورودی و جریان سیال بخار در خروجی سیم پیچ بین 10 تا 20 درصد رطوبت تولید می کند. سپس در صورت نیاز می توان این بخار را از جداکننده و سوپرهیتر عبور داد. آرایش سیم پیچ می تواند شامل یک بخش اکونومایزر در گاز دودکش خروجی باشد. آب تغذیه را می توان آب خام یا مخلوطی از آن و میعانات برگشتی تصفیه کرد. آب تخلیه جداکننده را می توان به مخزن آب تغذیه بازگرداند یا تخلیه کرد، یا آب تغذیه را می توان برای بازیافت از طریق کویل ها به زهکش جداکننده اضافه کرد. این نوع بویلرها می توانند مواد جامد محلول بسیار بالا (تا 8000ppm) را در فاز آب در خروجی سیم پیچ بدون آسیب رساندن به خلوص بخار حمل کنند. جریان از طریق سیم پیچ ها باید اطمینان حاصل کند که داخل کویل ها در منطقه کوره به درستی خیس و خنک شده است تا از خشک شدن، خوردگی و رسوب اطمینان حاصل شود.
پتانسیل خوردگی در این نوع دیگ افزایش می یابد زیرا فرصتی برای خروج اکسیژن محلول و دی اکسید کربن وجود ندارد. برای جلوگیری از خوردگی و رسوب، تصفیه خوب آب ضروری است.
http://steamboilerr.toonblog.ir/

برچسب:
نویسنده: محمد ایمانی